سوره الانبیاء

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

1

بنام خدايى كه هم رحمتى عام دارد و هم رحمتى خاص به نيكان.


'Inna Al-Ladhīna Sabaqat Lahum Minnā Al-Ĥusná 'Ūlā'ika `Anhā Mub`adūna

101

و كسانى كه در باره آنها از جانب ما قلم به نيكى رفته از جهنم دور شوند.


Lā Yasma`ūna Ĥasīsahā Wa Hum Fī Mā Ashtahat 'Anfusuhum Khālidūna

102

و حتى زمزمه آن را نشنوند و در آنچه دلهايشان بخواهد جاودانند.


Lā Yaĥzunuhumu Al-Faza`u Al-'Akbaru Wa Tatalaqqāhumu Al-Malā'ikatu Hādhā Yawmukumu Al-Ladhī Kuntum Tū`adūna

103

وحشت بزرگ قيامت غمگينشان نكند و فرشتگان به استقبالشان آيند كه اين روزى است كه به شما وعده مى‌دادند.


Yawma Naţwī As-Samā'a Kaţayyi As-Sijilli Lilkutubi Kamā Bada'nā 'Awwala Khalqin Nu`īduhu Wa`dāan `Alaynā 'Innā Kunnā Fā`ilīna

104

روزى كه آسمانها را در هم پيچيم چون در هم پيچيدن طومار براى نوشتن، چنان كه خلقت را از اول پديد آورديم دوباره آن را اعاده كنيم كه كار ما چنين است.


Wa Laqad Katabnā Fī Az-Zabūri Min Ba`di Adh-Dhikri 'Anna Al-'Arđa Yarithuhā `Ibādiya Aş-Şāliĥūna

105

در زبور از پى آن كتاب (تورات) چنين نوشتيم كه زمين را بندگان شايسته من به ميراث مى‌برند.


'Inna Fī Hādhā Labalāghāan Liqawmin `Ābidīna

106

كه در اين براى گروه عبادت پيشه بلاغى هست.


Wa Mā 'Arsalnāka 'Illā Raĥmatan Lil`ālamīna

107

و ما تو را جز رحمتى براى جهانيان نفرستاده‌ايم.


Qul 'Innamā Yūĥá 'Ilayya 'Annamā 'Ilahukum 'Ilahun Wāĥidun Fahal 'Antum Muslimūna

108

بگو، حق اين است به من وحى مى‌رسد كه خداى من خداى يكتا است آيا شما مسلمان مى‌شويد؟.


Fa'in Tawallawā Faqul 'Ādhantukum `Alá Sawā'in Wa 'In 'Adrī 'Aqarībun 'Am Ba`īdun Mā Tū`adūna

109

اگر پشت كردند بگو من شما (و غير شما را) يكسان آگاه كردم و من چه مى‌دانم آنچه به شما وعده داده‌اند نزديك است يا دور.


'Innahu Ya`lamu Al-Jahra Mina Al-Qawli Wa Ya`lamu Mā Taktumūna

110

خدا سخن بلند و علنى شما و آنچه را كه پنهان مى‌داريد مى‌داند.


Wa 'In 'Adrī La`allahu Fitnatun Lakum Wa Matā`un 'Ilá Ĥīnin

111

من چه مى‌دانم شايد تاخير آن عذاب موعود به منظور آزمايش شما است و (يا) براى اين است كه تا مدتى كه مقدر شده عمر خود را به پايان بريد.


Qāla Rabbi Aĥkum Bil-Ĥaqqi Wa Rabbunā Ar-Raĥmānu Al-Musta`ānu `Alá Mā Taşifūna

112

گفت پروردگارا! به حق داورى كن و پروردگار ما، بسيار بخشنده است و در باره آنچه شما مى‌گوييد كمك از او مى‌خواهيم كه هر كس بايد از او كمك بخواهد.


سوره الفجر

Bismi Allāhi Ar-Raĥmani Ar-Raĥīmi Wa Al-Fajri

1

به نام خداوند بخشنده مهربان.؛ سوگند به صبحدم.


Wa Layālin `Ashrin

2

و به شب‌هاى دهگانه.


Wa Ash-Shaf`i Wa Al-Watri

3

و به زوج و فرد.


Wa Al-Layli 'Idhā Yasri

4

و به شب وقتى كه پشت مى‌كند.


Hal Fī Dhālika Qasamun Lidhī Ĥijrin

5

آيا اين سوگندها براى يك خردمند كافى نيست؟.


'Alam Tara Kayfa Fa`ala Rabbuka Bi`ādin

6

آيا نديدى كه رفتار پروردگارت با قوم عاد چگونه بود؟.


'Irama Dhāti Al-`Imādi

7

همان قوم ارم، شهرى كه بناهاى ستوندار داشت.


Allatī Lam Yukhlaq Mithluhā Fī Al-Bilādi

8

و نظيرش در هيچ سرزمينى ساخته نشده بود.


Wa Thamūda Al-Ladhīna Jābū Aş-Şakhra Bil-Wādi

9

و با قوم ثمود كه صخره‌هاى بيابان را مى‌بريدند.


Wa Fir`awna Dhī Al-'Awtādi

10

و با فرعون كه مردم را چار ميخ مى‌كرد.


Al-Ladhīna Ţaghawā Fī Al-Bilādi

11

اينها اقوامى بودند كه در بلاد طغيان كردند.


Fa'aktharū Fīhā Al-Fasāda

12

و در نتيجه طغيان خود، فساد را در بلاد بگستردند.


Faşabba `Alayhim Rabbuka Sawāa `Adhābin

13

پس پروردگارت تازيانه عذاب را بر سر آنها فرود آورد.


'Inna Rabbaka Labiālmirşādi

14

آرى پروردگار تو همواره در كمين است.


Fa'ammā Al-'Insānu 'Idhā Mā Abtalāhu Rabbuhu Fa'akramahu Wa Na``amahu Fayaqūlu Rabbī 'Akramani

15

اما انسان چنين طبعى دارد كه وقتى پروردگارش امتحانش كند و در محيط زندگيش ارجمندش كند و نعمتش بدهد گويد: پروردگارم ارجمندم كرده است.


Wa 'Ammā 'Idhā Mā Abtalāhu Faqadara `Alayhi Rizqahu Fayaqūlu Rabbī 'Ahānani

16

و اما چون امتحانش كند و روزى او را تنگ بسازد گويد: پروردگارم خوارم كرده است.


Kallā Bal Lā Tukrimūna Al-Yatīma

17

هرگز چنين نيست، (نه ارجمند نشانه گرامى بودن آدمى نزد خداست و نه فقر نشانه خوارى است، بلكه هر دو امتحان است تا معلوم شود چقدر مال را دوست مى‌داريد و معلوم شد آن قدر دوست مى‌داريد كه) شما براى يتيم حرمتى قائل نيستيد!.


Wa Lā Taĥāđđūna `Alá Ţa`āmi Al-Miskīni

18

و يكديگر را بر اطعام مسكين تشويق نمى‌كنيد.


Wa Ta'kulūna At-Turātha 'Aklāan Lammāan

19

و ارث يتيم را مى‌بلعيد.


Wa Tuĥibbūna Al-Māla Ĥubbāan Jammāan

20

و مال را به مقدار افراط دوست مى‌داريد.


Kallā 'Idhā Dukkati Al-'Arđu Dakkāan Dakkāan

21

نه، در روزى كه زمين متلاشى شود.


Wa Jā'a Rabbuka Wa Al-Malaku Şaffāan Şaffāan

22

و ملائكه صف به صف امر پروردگارت را بياورند.


Wa Jī'a Yawma'idhin Bijahannama Yawma'idhin Yatadhakkaru Al-'Insānu Wa 'Anná Lahu Adh-Dhikrá

23

و جهنم را حاضر سازند (مال) دردى از شما را دوا نمى‌كند، در آن روز انسان همه چيز را مى‌فهمد اما چه وقت فهميدن است؟!.


Yaqūlu Yā Laytanī Qaddamtu Liĥayātī

24

مى‌گويد اى كاش براى امروز چيزى از پيش فرستاده بودم.


Fayawma'idhin Lā Yu`adhdhibu `Adhābahu 'Aĥadun

25

آرى عذاب آن روز آن چنان سخت است كه هيچ كس دشمن خود را به چنان عذابى شكنجه نكرده.


Wa Lā Yūthiqu Wathāqahu 'Aĥadun

26

و كنده و زنجير آن را به پاى كسى نبسته.


Yā 'Ayyatuhā An-Nafsu Al-Muţma'innahu

27

تو اى جان با ايمان.


Arji`ī 'Ilá Rabbiki Rāđiyatan Marđīyahan

28

خشنود و پسنديده به سوى پروردگارت باز گرد.


Fādkhulī Fī `Ibādī

29

و به صف بندگان من درآى.


Wa Adkhulī Jannatī

30

و به بهشت من در آى.



قاری